من امشب ،هفت شهر آرزوهایم چراغان است !

   زمین وآسمانم نورباران است

                                             کبوترهای رنگین بال خواهشها

               بهشت   پرگل اندیشه ام  را زیرپردارند

               دلم   میخواست  د نیا رنگ   دیگر  بود

               دلم میخواست دنیا خانه مهر ومحبت بود

               دلم میخواست مردم درهمه احوال با هم

                              آشتی بودند

              چه شیرین است وقتی سینه ها ازمهر آکنده است

   چه شیرین است وقتی آفتاب

                                           دوستی  درآسمان دهرتابنده است

                            دلم میخواست

                بهاری   جاودان   آغوش  وا  می کرد

              جهان درموجی اززیبایی وخوبی شنا میکرد

          بهشت  عشق  می خندید پرستوهای  مهرو دوستی

               پرواز می کردند به روی آسمان آبی آرام

                        آری من دلم میخواست....

                                  دوستی صلح وصفا یکرنگی است

                         من که دریای خیالم بی شک مملواز یکرنگی است 

                                  کاش می فهمیدی  تو صمیمیت را

                                             آه خاطر داری

 که به بی صبری وباصد فریاد توبه من می گفتی :

                                                 من وفایم چون کوه ،وگل باغ محبت هایم عطرآگین

                                               دوستی ........

                                     دوستی شاید .........کوهی باشد

                               که سرقله آن مرمربرف محبت خفته است

          یاشاید به هماهنگی دو خط  موازی باشد که سرسوزنی ازهم به تنافرنروند

                                        دوستی شاید دوتولد باشد

                                               دریک روز

مانده ام ، نه ماندنی که بی جهت

                        مانده ام تو را به زندگی امیدواروآشنا کنم .

مانده ام ، نه ماندنی عبث که چهره

                        ترا  پر از وفا  و مهربانی  و  صفا   کنم .

             مانده ام که تو دست خویش را به

              دوستی به سوی من بر آوری

مانده ام برای گل فشانی تو در بهار

                              خویش را فدا کنم

                                                   مانده ام بیا

                                                             مانده ام بمان.

              مانده ام که مانده ای !

مانده ام که شوق دوستی به سینه ات رها کنم .

           وبا تو در کرانه های زندگی

          رنگ مهر و ماه را در شکفتن

                              بهارهستیت بپا کنم

                                                     مانده ام بیا

                                                               مانده ام بمان .

                                               عشق؟

                                          آه عشق زیباست .

                                    مانند تمناهای شبنم مهتاب،

                                           درسپیده صبح ،

                                برای بوئیدن وحس کردن یک گل .

                                        مثل  خواهش   نفس ،

                                          برای کشیده شدن.   

برای تو می نویسم

                 برای   جوانه هایت

                                    برای قامت نازک خیال

                                                    برای اندیشه هایت

                                                           وبرای عشق که در سینه تو می روید

برای تو می نویسم

              برای چشم های روشنت

                                    برای  جهانی  که   از

                                                     نگاه تو می شکفد

                                                            وفردا که به نام  تو از افق بر می آید